Vanmorgen hebben we een tocht gemaakt naar het noorden (Senaru). En daarvandaan verder gewandeld naar de watervallen (dit laatste ik met een gids eigenlijk). Er zijn hier twee hele mooie watervallen, eentje kon je zelfs bij zwemmen, dus ik had natuurlijk een zwembroekje bij me. De tocht stond beschreven als over traptreden door de bossen te lopen. Maar al snel gingen van de route af, door een zandpaadje naar de tweede waterval. En niet alleen een zand paadje zandpaadje, ook over de kiezels en keien door het water. Best een beetje tricky. Uiteindelijk bij de waterval aangekomen, zwembroek aangetrokken en het water in gedoken. Het leek koud water, maar wat was dit een verfrissing zeg. Onder de waterval zwemmen was gevaarlijk, maar met al dat opstuivende water lukte dat niet eens.
Van hier terug naar de eerste waterval gelopen. De gids had nog een verrassing, want deze maal hebben we een groot gedeelte door een grot terug gelopen. Een klein led lichtje was het enige wat de gids bij zich had. En af en toe werd een uitstekende punt aangewezen. Die kleine Lombokker had makkelijk spreken, ik heb zo’n beetje de hele tocht gebukt gelopen.
Bij de eerste waterval aangekomen werd me verteld dat ik daar wel onder kon staan. Voorzichtig gedaan, want dat water komt echt hard aan van zo’n hoogte. Wel erg gaaf trouwens.
De rest van de tocht bestond overigens nog uit aapjes voeren. Leuk en lachen. We hebben nog een drukke ochtend markt gezien en een traditioneel oud dorpje. Maar de hele rit heen en terug zie je zoveel van het mooie Lombok. Groene akkers (sawa’s), palmboom bossen, lege stranden, diepe jungle en hoge berg toppen. Tja goed te omschrijven is het niet. Wachten op een foto is beter..