Echte avonturen en geen Feestboek praatjes. Hoe vermaak ik mijn vakanties, hobby's en sportiviteit. (In Dutch)
1 februari met lichte zenuwen de inschrijving gedaan. Wordt alles wel goed gekeurd. Een bevestiging van de inschrijving kreeg ik al wel. Maar het “echte” mailtje met bevestiging deelname zou nog komen.
En afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover. Your application is complete ! was de text die in de mail stond. En toen begon het besef er toch echt te komen. Ik ga er gewoon bij zijn. 1400 surfers over één startlijn, 4 dagen lang een waanzinnig evenement. Dat is toch GAAAAAF!
Al jaren wist ik van de Defi Wind. En vaak herinnerde ik me op het moment dat het bijna daar was. En voorbereiding en inschrijving al niet meer mogelijk was. 2017 moet het gaan worden. De race is altijd met Hemelvaart, september 2016 dacht ik er weer eens aan. Gelijk maar wat agenda punten gemaakt om er aan te blijven herinneren.
Defi Wind is het grootste windsurf event van de wereld. Een race van 40km lang over een lengte van 10km. Starten met 1400 surfers tegelijk. Met de harde Tramontana wind van zuid Frankrijk. Wauw wat een beleving moet dat zijn.
Woensdag 1 februari om 10:00 startte te de inschrijving. Ik zat er klaar voor en had alle documenten compleet. De invulvelden zorgvuldig ingevuld. Binnen een half uur was ik helemaal klaar. Betaald en al. En binnen de minuut kreeg ik een bevestiging dat mijn inschrijving in goede orde ontvangen was. Nu alleen nog het wachten tot de “echte” acceptatie. Maar van anderen weet ik dat dat wel goed zal komen.
Het trainen kan beginnen. YES. 🙂
De teaser voor Defi 2017: https://vimeo.com/201633980
Wat was het weer lang geleden sinds ik op de surfplank had gestaan. Een frisse herfst storm zou Nederland raken, met als piek de zondag extreem weer. Helaas kon ik zondag niet, maar de zaterdag er voor zou er voldoende wind staan. En vaak is het met herfst stormen dat de temperatuur iets boven de 10°C zijn. Deze zaterdag was het 6°C en dat was te voelen ook. Een koude periode hebben we ook al gehad, dus de warmte uit het water was ook weg.
Op de kant twijfelde of ik mijn 5.3 of 6.3 Superfreak op zou tuigen. De wind leek harder. Maar een mede surfer adviseerde 6.3 op te tuigen. In een regen buitje het water op. Lekker wat wind. Zeil niet te groot. Planeren. YES ik surf weer. De surf smile en gekte is er weer. Het gijpen ging totaal niet goed. Ik stond de meeste wel droog, maar kwam wel heel houterig de bocht om. Het is de kou. Armen wilden niet meer zo goed.
Het regenbuitje hiel gelukkig op. Helaas was hiermee de wind ook weg. Dobberen ging nog wel, maar planeren zat er echt niet meer in. Terug aan de kant kwam mijn broer Iwan en neefjes Yorick en Joost ook aan. Gezellig wezen kletsen op de kant toen ze aan het optuigen waren. Hierna nog wel even op het water kunnen planeren, maar overtuigend was het niet meer.
Bewapend met muts en wanten en schoentjes natuurlijk, was het weer een koude surfdag. Net zo als het voorheen ook was. En de boel opruimen is ook al zo fijn als je handen stijf zijn. Laat staan veters strikken. Haha, maar ik had deze dag niet willen missen.
Een warme nazomer met weinig wind. Gelukkig vandaag weer een dag met wind. Ruim een maand geleden en een half jaar geleden dat ik op Strand Horst ben geweest. Normaal is het mijn thuis plek. De laatste keren toch iedere keer elders wezen varen.
Maar genoeg geklets, vandaag Horst sessie nummer 14 waar maken. Een vroege sessie, want moest om twaalf uur alweer naar huis. Aangekomen, setje snel klaar gemaakt en rond negen uur stond ik als eerste windsurfer op het water. Dat heb ik nog nooit meegemaakt op Strand Horst waar op een goeie dag wel honderden surfers kunnen zijn.
De wind begon wat rustig. Met een vlaag kreeg ik mijn Tabou 3S met 6.3 Superfreak in plane, maar het hielt niet over. De beste wind had ik tussen tien en half twaalf. Toen kon ik gerust lekker hangen in het zeil.
Afgelopen maanden ook veel instructie films gezien om mijn techniek nog beter te krijgen. Eén ding heeft heb ik echt profijt van gehad in de gijp. Vooraf aan de gijp, handje naar achter, uithaken en dan de kont erg laag. Met name dat laatste deed ik juist niet. Veel meer controle tijdens het inzetten van de gijp. Die gaan we er in houden voor de volgende keer. Mooi dat windsurfen, je blijft dingen leren.
Met dit mooie zonnige laat zomer weer, lijkt het alsof het al maanden niet gewaaid heeft. En je wil soms toch even met je surfspullen kunnen spelen. Dus heb ik maar even andere voetbanden op mijn Tabou 3S gezet.
De vorige kwamen nog van een ander oud board van mij. Bij de zijkanten was het neopreen al doorgesleten en dat kon ik tijdens het surfen ook merken. Tijd voor wat nieuws dus. En gelukkig via Ebay uit Duitsland een nieuw setje Tabou voetbanden voor weinig kunnen aanschaffen. Ze voelen lekker zacht, afwerking ziet er goed uit. Kortom ik ben heel benieuwd hoe ze op de surfplank voelen.
Gelijk ook een iets andere positie op het board gezet. Ik merk dat ik toch wat meer op de rand van het board sta. Maar om nou gelijk 4 voetbanden te monteren. Dus de voetbanden staan nu een stukje verder naar achteren. Misschien is dat de oplossing.
Yes yes yes, eindelijk heb ik er één kunnen kopen. De Rockets (rechts op de foto) en met namen met 125 liter volume zijn zo gewild, dat ze op Marktplaats al binnen 12 uur verkocht zijn. Deze keer had ik geluk. Dit boardje is nu van mij. Eeen Tabou Rocket 125 uit 2009.
De Rocket is een freeride board dat zeer soepel/makkelijk met veel controle vaart. En bijna ieder jaar komt dit modelletje als beste uit de testen.
Ik heb er nog niet op gevaren, maar ik kan niet wachten tot er weer een beetje wind staat.
Merk: Tabou
Model: Rocket
Lengte: 245 cm
Breedte: 69 cm
Volume: 125 l
Zeil bereik: 5.5 – 8.0 m2
Info: http://tabou-boards.com/boards/2009/slalom-race/rocket/
De wind in dit weekend was super. Zaterdag eind van de middag zou deze aannemen en zondag nog stevig door blazen. Broer Iwan kwam op het idee om er twee dagen surfen van te maken. Een camping was gevonden en de plekken geregeld. http://www.debraamberg.nl/ Richard sloot bij het weekend aan en Eric en Chrissy kwamen de zondag nog. Kortom dit beloofd een top weekend te worden.
Zaterdag begon het wat raar. Vanaf Enschede eerst naar Woerden om mijn toekomstige Tabou Rocket 125 op te halen. Daarna naar Lemmer om nog een tent te kopen. En daarna naar Mirns. ‘s Middags rond een uur of drie bij Mirns aangekomen. De plek kende ik niet. Parkeerplaatsen helemaal vol en nog geen water te zien. Een klein stukje lopen naar het water. Het eerste wat me opviel was een weiland vol met kites. Zoveel had ik er nog nooit gezien.
De wind bleek iets tegen te vallen. Daarom mijn Superfreak 6.3 opgetuigd. Surfen ging goed, maar het was maar net aan. Soms viel de wind wat weg en was het meer dobberen. Ach ik had al wel een paar keer geplaneerd dus toppie. Besloten werd om de tent maar vast op te zetten op de camping en een biertje te doen. Rond zeven uur in de avond nam de wind aan. Toch nog even een uurtje goed kunnen surfen met de 6.3. Daarna was het wel tijd om de blikjes bier op te drinken en de bbq aan te steken. Zeer gezellig.
Zondag waren de wind voorspellingen goed, maar vroeg. Mijn biologische wekker is sowieso vroeg, dus geen probleem. Voor zeven uur ‘s ochtends had ik mijn ontbijtje al weer op en de tent ingepakt. Rond half acht stonden we al aan de waterkant. Damn wat was de wind hard. Dapper nog even de Superfreak 5.3 geprobeerd, maar hier viel niet goed mee te surfen. Dus snel de Superfreak 4.5 opgetuigd.
En die wind bleef maar door waaien. Helaas een groot deel van de ochtend ook regen, maar de wind werd niet minder. Super gaaf om uiteindelijk met z’n vijven samen te surfen. Soms was zelfs 4.5 m2 aan de grote kant. Gijpjes gingen niet van harte. Naarmate de sessie volgde kreeg ik meer durf om toch vol die gijp in te zetten. Het gevolg waren een paar hele mooie gijpen, maar ook een paar zeer mislukte pogingen.
Wat was dit een gaaf weekend, surfen, camping, biertjes en bbq. Voor mij veel meer van dit soort weekendjes.
En sessie nummer 10 alweer. Binnen de week een tweede sessie op Wijk. De wind iets beter dus surfen met het kleinste zeiltje Hotsails Superfreak 4.5 vierkante meter.
De branding was iets sterker dan de vorige keer. Het lukte me ook niet in om in één keer naar buiten te surfen. En dan kom je er toch snel achter dat een golfje van 1 meter hoog best sterk is als je zeil en board nog vast moet houden in het water.
Eenmaal door de branding was het weer leuk. De wind stond iets anders waardoor je wat rechter op de deining surfte. Leverde een paar mooie sprongen op. Hoewel ik nog wel moeite met het landen van de sprongen. Durf daarom ook niet helemaal vol de lucht in te springen. Ook kwam ik er na een tijdje achter dat de stroming veel sterker was dan vorige week. Ik kwam dus niet op mijn start plek uit, maar moest nog wel een paar honderd meter terug klunen.
En zag ik daar nou opeens een zeehond in het water? Zag opeens een donker stuk boven water voor me. Eerst dacht in aan een stuk oud hout ofzo. Maar het zag er mooier uit naarmate ik dichterbij kwam. En op een gegeven moment ging het koppie onder. Een wazige vlek kon ik nog in het water zien toen ik er voorbij ging. Goh, ik heb zo’n beest nog nooit in het wild gezien.
Mijn negende surfsessie van 2016 alweer. Misschien heb ik nu als net zo vaak gevaren als 2014 en 2015 bij elkaar. Voelt erg goed dus. En het jaar is nog lang niet voorbij. haha.
Ik wil dit jaar al eerder naar Wijk aan Zee. Steeds kwam het er maar niet van. Nu stonden de kansen weer goed. Wind is er en voor werk zat ik in de buurt. En ik nog twijfelen qua wind voorspelling, 1 zeiltje 6.3 meenemen leek me voldoende, toch maar de 5.3 extra meegenomen.
En dat bleek een goede keuze. Aangekomen waren er al mensen met ongeveer dezelfde grootte aan het surfen en die hadden er de handen vol aan. Leuk, want gelijk was mijn twijfel op voldoende wind weg.
Het optuigen en daarna dat pokke eind door de duinen lopen is nieuw voor mij. Maar who cares, eenmaal in het water vergeet je dat toch weer. Even gekeken hoe ik dat ook alweer doe, door de branding surfen. Snelheid is belangrijk. Ik ben opgestapt en kon gelijk redelijk weg surfen. Brekende golfjes ontwijken en gaan. Yes, de branding had ik gehaald. Nu lekker surfen in de speeltuin van die mooie grote deining.
Vrij aan het begin maakte in een sprong. Ik keek naar onder en schrok dat het water ver weg was. Misschien zat er wel 3 meter tussen mij en water. Hoe doe ik dat, hoe ga ik neerkomen??? Gelukkig ging dat vanzelf en gelukkig ging het zacht.
De hele dag was meer van dit soort dingen. Gijpen lukte vaak niet. Sprongen gingen ook niet altijd goed. Maar wat maakte het uit. Het was kicken, gaaf, heerlijk, geweldig gewoon. Hopelijk snel weer naar de zee.