“Héé er is hier ook een mooie survival run in de regio” vertelde mijn broer tegen me. “Leuk, doe je ook mee” was mijn tegen reactie. En zo gingen we samen de run in. Iets van 10km en 50 hindernissen en heel veel warmte.
Voor mijn broer extra zwaar, want hij doet niet aan survival, maar een stukje lopen lukt hem wel. Toch viel het hem zwaarder dan verwacht en moest al snel zijn bandje inleveren. Ook ik had even een moeilijk moment bij de korte touwtjes, maar gelukkig heb ik de hindernis wel kunnen halen.
Aan het eind van de run zaten mijn armen er even helemaal doorheen. Deze vele apenhangen onder de brug door gingen veel al door het water en daar kon ik net even mooi van profiteren. Gelukkig ging de verzuring weg en kon ik de laatste hindernissen alsnog goed volbrengen.