Neee, niet mijn crematie natuurlijk. Anders zou ik dit bericht toch ook niet kunnen tikken. Maar wel een crematie van 4 andere oudjes.
Op aanraden van de buurtjes Eddie en Anita werd me verteld, een crematie mee te moeten maken op Bali. Een paar weken geleden wist ik al dat er vandaag 5 november eentje zou zijn. We zijn met z’n drieën naar de plek gelopen waar dit zou zijn. Dicht bij het strand op een open plek. En na een half uurtje wachten kwam er uiteindelijk een grote groep mensen uit een straat gelopen. Veel muziek en vreugde erbij. Het lijk, in een kist op een gemaakte toren, die werd gedragen door vele mensen. Ter plekke wordt de kist uit de toren gehaald, het lijk werd zelfs uit de kist gehaald en in een houten blok van boomstammen geplaatst. Gelukkig was het lijk nog wel met riet en doeken bekleed. Maar in het blok werd ook deze ontdaan en zo het ik toch het lijk nog gezien. Hierna volgt een gebed en dergelijke en wordt het blok met een grote brander aangestoken.
Na deze persoon kwamen er nog drie groepen aan, met allemaal een dode om te verbranden. Het was op dat moment dus best wel druk.
Het klinkt een beetje luguber. Maar een crematie wordt op Bali als een feest gezien. Na de verbranding kan de geest eindelijk naar de betere wereld vertrekken. En het is ook anders dan bij ons dat na het overlijden binnen een week het lijk al verbrand wordt. Tussen alle ceremonies door, moet er een geschikte data zijn. En de crematie moet natuurlijk betaald worden en is erg prijzig. Het wil dus wel voorkomen dat een lijk al meerdere maanden oud is. Tot die tijd is het wel begraven, en wordt het voor de crematie weer opgegraven.
Het lijk wat ik dus vandaag gezien heb, zag er ook niet bepaald fris uit. De andere drie lijken hoefde ik ook niet meer te zien..