Category: survivalrun

De tweede run van dit seizoen voor mij. Dit jaar weer redelijk kunnen trainen. Maar nog niet voldoende… Bleek. Zonder bandje over de finish.

De run ging goed. Ik heb me heerlijk vermaakt. Na een tijdje ben je moe en ik vind het dan wel fijn om gewoon nog door te gaan. Niet intensief, maar gewoon gaan. Temperatuur was ook heerlijk, extra reden om af en toe even koppie onder in het water te gaan.

Alleen de apenhang waren net iets te veel. De laatste lange apenhang over het kanaal moest ik echt op karakter doen. Mijn handen konden niet meer op dat moment. Touw in de ellebogen en langzaam doorgaan.
Dit was ook teveel in de eindhindernis. Onder het net door in de autobanden, dat was teveel voor mijn armen. Twee keer gepoogd, maar het zat er niet meer in. Dan toch maar mijn bandje in moeten leveren. Zuur, maar ach, daar wordt de run niet minder van.

Op naar de volgende run. Oldenzaal misschien. 🙂

Lekker sporten in het bos zeggen ze dan. Mijn training voorbereiding was niet goed. Toch maar de middel lange afstand van Survivalrun Neede gelopen. 15km en 51 hindernissen.

Eigenlijk wilde ik de run afzeggen, mijn trainingsopkomst was echt niet goed er voor. En als ik iets doe, wil ik er wel goed voor gaan. Maar mijn club maatjes overtuigden me, doe toch lekker mee, lol heb je toch wel.

En zo was het ook. De lat erg laag gelegd. Meedoen was belangrijker. Halverwege bij een combi mijn bandje moeten inleveren. Niets eens de moeite genomen om de hindernis over te doen. De rest van de run heb ik wel weer aardig goed kunnen doen.

Eigenlijk had ik hem ook niet willen missen. En lopen met club maatjes is net weer iets leuker.

“Héé er is hier ook een mooie survival run in de regio” vertelde mijn broer tegen me. “Leuk, doe je ook mee” was mijn tegen reactie. En zo gingen we samen de run in. Iets van 10km en 50 hindernissen en heel veel warmte.

Voor mijn broer extra zwaar, want hij doet niet aan survival, maar een stukje lopen lukt hem wel. Toch viel het hem zwaarder dan verwacht en moest al snel zijn bandje inleveren. Ook ik had even een moeilijk moment bij de korte touwtjes, maar gelukkig heb ik de hindernis wel kunnen halen.

Aan het eind van de run zaten mijn armen er even helemaal doorheen. Deze vele apenhangen onder de brug door gingen veel al door het water en daar kon ik net even mooi van profiteren. Gelukkig ging de verzuring weg en kon ik de laatste hindernissen alsnog goed volbrengen.